مَنْ قَنَعَتْ نَفْسُهُ ، أعانَتْهُ عَلَى النَّزاهَةِ وَ الْعِفافِ . « 1 »
كسى كه نفسش آراسته به قناعت شود ، در پاكى و عفّت به كمك صاحبش بر خواهد خاست .
مِنْ شَرَفِ الْهِمَّةِ لُزُومُ الْقَناعَةِ . « 2 »
از بلندى همّت ، ملازمت با قناعت است .
مِنْ عِزِّ النَّفْسِ لُزومُ الْقِناعَةِ . « 3 »
از عزّت نفس التزام به قناعت است .
الْقِناعَةُ سَيْفٌ لَايَنْبُو . « 4 »
قناعت شمشيرى است كه كند نمىشود .
خِيارُ امَّتِى الْقانِعُ ، وَ شِرارُهُمُ الطّامِعُ . « 5 »
بهترين امّتم قانع و بدترين آنها طمع ورز است .
امام باقر عليه السلام مىفرمايد :
امام على بن ابيطالب عليه السلام از خرمايى نوش جان فرمود ، سپس آب ميل فرمود ، آنگاه به شكمش زد و گفت : آن كس كه شكم او را به آتش ببرد از خدا دور باد .
رواياتى ديگر در باب قناعت
روايات زير از رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمهء طاهرين عليهم السلام در باب قناعت آمده :
هامش
( 1 ) - مستدرك الوسائل : 15 / 233 ، باب 10 ، ذيل حديث 18095 ؛ غرر الحكم : 318 ، حديث 7347 .
( 2 ) - غرر الحكم : 391 ، حديث 8999 .
( 3 ) - غرر الحكم : 392 ، حديث 9026 .
( 4 ) - بحار الأنوار : 68 / 96 ، باب 62 ، ذيل حديث 61 ؛ غرر الحكم : 391 ، حديث 8978 .
( 5 ) - كنز العمال : 3 / 391 ، حديث 7095 ؛ الجامع الصغير : 1 / 614 ، حديث 3972 .