43 - محروميت از پاداش
در قرآن و شرح آيات آن ، هر جا سخن از خسران و خاسرين به ميان مىآيد ؛ مراد محروميت از پاداشهاى معنوى و بركات اخروى است كه در اثر نپذيرفتن دين اسلام و ايمان به حق و ولايت ائمه اطهار عليهم السلام اسباب هلاكت نفس را به وجود مىآورد .
از آن آيات هشدار دهنده است كه مىفرمايد :
وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِى الْأَخِرَةِ مِنَ الْخسِرِينَ » « 1 »
و هركه جز اسلام ، دينى طلب كند ، هرگز از او پذيرفته نمىشود و او در آخرت از زيانكاران است .
انتخاب نابجا در دين و مذهب و گذران زندگى پوچ در دنيا به محروميّت حقيقى و خسارت ابدى در آخرت مىانجامد .
ثواب در لغت ، جزا و پاداش خير است و كسى از ثواب منع و محروم مىشود يعنى بهرهء خوب عمل براى او شمارش نمىشود و سودى برايش مقرر نمىگردد .
اين بازتاب ؛ بازگشت نتيجهء اعمال بر انسان است كه حضرت حق تعالى مىفرمايد :
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ » « 2 »
پس هركس هموزن ذرهاى نيكى كند ، آن نيكى را ببيند . * و هركس هموزن ذرهاى بدى كند ، آن بدى را ببيند .
چه چيز خير و چه چيز شر را مىبيند ؟ آيا خود عمل را مىبيند يا نامهء عمل را يا
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 85 .
( 2 ) - زلزال ( 99 ) : 7 - 8 .