هر كس خشم خود را فرو خورد ، در صورتى كه مىتوانست آن را اجرا نمايد ، خداوند در قيامت دلش را از خشنودى خود لبريز كند .
حضرت باقر عليه السلام فرمود :
مَنْ كَظَمَ غَيْظاً وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلى إمْضائِهِ حَشَا اللَّهُ قَلْبَهُ أمْنَاً وَ إيماناً يَوْمَ الْقِيامَةِ . « 1 »
هر كه خشم خود را فرو خورد در حالى كه بر انجام آن توانا باشد ، خداوند روز قيامت دلش را پر از امن و ايمان كند .
رسول الهى صلى الله عليه و آله فرمودند :
مِنْ احَبِّ السَّبيلِ إلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ جُرْعَتانِ : جُرْعَةُ غَيْظٍ تَرُدُّها بِحِلْمٍ ، وَ جُرْعَةُ مُصيبَةٍ تَرُدُّها بِصَبْرٍ . « 2 »
از محبوبترين راهها به سوى خداى عزّ و جلّ دو جرعه است : يك جرعهء خشمى كه با بردبارى برگردانى و جرعهء ديگر ، مصيبتى كه با صبر درمان كنى .
حقيقت بردبارى
علّامهء مجلسى در توضيح لغت حلم و بردبارى مىفرمايد :
« حلم ، خوددارى از اين است كه در برابر ناملايمات از جا به در رود و كار ناهنجار كند ، يا گفتار ناستوده از او سرزند . » « 3 »
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 110 ، حديث 7 ؛ وسائل الشيعة : 12 / 178 ، باب 114 ، حديث 16010 ؛ المحجة البيضاء : 5 / 310 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 110 ، حديث 9 ؛ وسائل الشيعة : 12 / 176 ، باب 114 ، حديث 16005 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 68 / 403 ، باب 93 ، ذيل حديث 12 .