منهاى شهرت و تخلّص از مذمّت و به غير طلب كمال ، كثير الإعطا است .
او رادر عطايش هيچ منظور و مقصودى براى خود نيست ، بلكه ذات مباركش نسبت به تمام هستى ، بخشندهء فيض و عنايت كنندهء لطف و رحمت است ، او از اين طريق مىخواهد نيازِ نيازمندان را بر طرف و ناقصان جهان را به كمال برساند .
عبدى كه موجوديت خود را بدون توقّع بهشت و ترس از عذاب در راه خدا مىدهد و حتّى در زمينهء گذشتن از جان در جبههء حق عليه باطل جز رضاى محبوب را در نظر ندارد جواد و وهّاب است و در اين برنامه از مولايش رنگ گرفته است .
80 - الناصر
آن ذات مباركى كه تمام موجودات جهان هستى را براى رسيدن به نقطهاى كه بايد برسند به خوبى يارى مىدهد و به هنگام حوادث و گرفتارىها در كمال لطف و محبّت به انسان نصرت مىرساند و درهاى فتح و پيروزى را به روى يارانش مىگشايد .
انسان نسبت به ديگران بايد از چنين صفتى برخوردار باشد ، به كمك محتاجان و يارى ناتوانان و نصرت مظلومان با تمام وجود برخيزد و در اين زمينه از هيچ كوششى دريغ و مضايقه نكند كه يارى دادن به مظلوم از پرارزشترين اعمال و از پرثوابترين عبادات است . على عليه السلام در خطاب به حسنين عليهما السلام مىفرمايد :
كُونا لِلظّالِم خَصْماً وَلِلمَظْلُومِ عَوناً . « 1 »
دشمن ظالم و ياور مظلوم باشيد .
81 - الواسع
وجود مقدّسش به تمام ظاهر و باطن هستى سعهء علم و قدرت و احسان و
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : نامهء 47 .