72 - المصوّر
وجود مقدّسش در ارحام و ظلمات ثلاث به هر صورتى كه بخواهد بر نطفهء موجود زنده نقش مىزند و وجود هر كسى را شكل و قيافه مىدهد .
او مصوِّر تمام تصاوير و نقّاش همهء نقشهاست ، ولى خود او به صورت و اعضا و به حدود و ابعاض وصف نمىشود ، او به آيات و آثارش شناخته مىشود و به قدرت و عظمت و جلال و كبريايى توصيف مىگردد .
عبد بايد تمام حركاتش و اعمال و افعالش نقش مثبت و تصوير صحيحى بر جريدهء عالم باشد و از افعال ضدّ عقل و شرع و اخلاق بهيمى و سَبُعى و شيطانى ، به شدّت بپرهيزد .
73 - الكريم
وجود عزيزى كه چون انسان در بارگاه قدرت و مقامش قرار گيرد چشم پوشى كند ، چون وعده دهد به وعدهء خود به طور حتم وفا نمايد ، چون عطا فرمايد بخشش را به منتهى درجهء اميد و آرزوى خواهنده برساند و براى او باكى نباشد كه چه اندازه عطا كند و به كه عطا نمايد .
از اين كه نياز و حاجت به در خانهء غير برند خشنود نباشد ، حقّ آن را كه به او پناه برد و نياز و التجا به پيشگاهش ببرد ضايع ننمايد .
او تمام اين حقايق و واقعيّتها و برنامهها را به اختيار و اراده انجام دهد نه به تكلّف و جبر ، كه جبرى در آن حريم مقدّس نيست ، و تكلّفى در آن پيشگاه مبارك راه ندارد .
عبد به اندازهء امكان و قدرت خودش بدون شك مىتواند تجلّى گاه كرم آن كريم شود و بدانگونه كه حضرت حق با عبادش معامله مىكند با خلق خدا معامله كند .