وَاللّهُ شَهيدٌ عَلى ما تَعْمَلُونَ » « 1 »
در حالى كه خدا بر آنچه انجام مىدهيد ، گواه است .
عبد چون به حقيقت اين اسم واقف شود و جانش به نور مفهوم اين صفت منوّر گردد ، با كمال مواظبت و مراقبت زندگى خواهد كرد و تمام حركات و سكنات و آنات و لحظاتش را كه در مرأى و منظر حضرت محبوب است به مواظبت خواهد كشيد ، مبادا كه شيطان و هواى نفس به او حمله كند و وى را از نظر رحمت حضرت حق دور ساخته ، به سعادت دنيا و آخرتش لطمه بزند .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
عَلِمْتُ أنَّ اللّهَ مُطَّلِعٌ عَلَىَّ فَاسْتَحْيَيْتُ . « 2 »
دانستم كه خداوند بزرگ گواه و شاهد من و آگاه بر ظاهر و باطن انسان است ، در برخورد به خلاف خواستهاش از او شرم كردم و بر عرصه گاه حيا نشستم .
45 - الصادق
در وعده و در گفتارش صادق است و آنچه را از ثواب و اجر و مزد در برابر عبادت و طاعت به بندگانش وعده داده است ، بدون اين كه كم بگذارد وفا مىكند .
عبد بايد در تمام حركاتش صداقت و درستى و راستى را از مولايش درس بگيرد ، و مصداق حقيقى صدق گردد ، تا حظّ و نصيب و بهره و سودش از پيشگاه حضرت محبوب به جايى رسد كه خير دنيا و آخرت وى را تأمين نمايد .
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 98 .
( 2 ) - مستدرك الوسائل : 12 / 172 ، باب 101 ، حديث 13806 ؛ بحار الأنوار : 75 / 228 ، باب 23 ، حديث 100 .