جهنّميان همچنين مقدار مقرّر شده است . « 1 » سپس به جايگاه ابدى منتقل مىشوند .
و امّا حضرت سجّاد عليه السلام در دعاى مورد شرح فرمود : « مَقيل المتقين » كه تنها متقيان به آن جايگاه عنبر سرشت ، وعده هميشگى داده شدهاند نه ديگران ، همانطور كه در سورهء فرقان مىفرمايد :
قُلْ أَذَ لِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِى وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كَانَتْ لَهُمْ جَزَآءً وَ مَصِيرًا * لَّهُمْ فِيهَا مَا يَشَآءُونَ خلِدِينَ كَانَ عَلَى رَبّكَ وَعْدًا مَّسُولًا » « 2 »
بگو : آيا اين [ آتش سوزان ] بهتر است يا بهشت جاودانى كه به پرهيزكاران وعده دادهاند كه پاداش و بازگشت گاه آنان است ؟ * در آنجا هر چه بخواهند در حالى كه جاودانهاند براى آنان فراهم است ، اين بر عهدهء پروردگارت وعدهاى است درخواست شده [ و مورد انتظار اهل ايمان از خداى بخشنده و كريم . ]
زيرا كه خداوند بهشت را به مؤمنان متقى وعده داده است و هيچ گونه حق و استحقاقى در كار نيست ولى به خاطر تقواى فوق العاده و پذيرش سختىهاى دنيا و دورى از لذتهاى مباح و غيرمباح بايد پاداشى شايسته داشته باشند .
پرسشى در اين جا مطرح است كه چرا خداوند دربارهء مژدهء جايگاه دوزخيان و بهشتيان كلمهء « خُلد » را به كار برده است ؛ با اين كه اهل گناه اگر هدايت مىشدند و يا گروهى در آزمايشهاى دشوارى قرار مىگرفتند ؛ اهل طاعت نمىشدند و امور دنيا همه محدود است پس اين جاودانگى بر اساس عدالت نيست ؟
پاسخ اين سؤال از دقت در مطالب گذشته روشن مىشود كه با مطالعه آيات و
هامش
( 1 ) - التفسير الكبير ، فخر رازى : 24 / 72 - 73 ، ذيل آيهء 24 سورهء فرقان .
( 2 ) - فرقان ( 25 ) : 15 - 16 .