آنان را آفريدى و در آسمانهايت جا دادى ، نه سستى دارند ، نه غفلت و نه گناه ؛ از همه به تو داناترند و از تو ترسانتر ، به تو نزديكترند و از تو فرمانبردارتر ، نه خواب دارند و نه از هوش روند و نه تنشان سست شود ، نه پشت پدر بودند ، نه رحم مادر ديدند و نه از نطفه خلق شدهاند ؛ يكباره آنها را آفريدى و در آسمانهايت جا دادى و در پناهت ارجمند داشتى و امين وحى خود ساختى و از هر آفتشان دور داشتى و از هر بلا بر كنار نمودى و از هر گناه پاك . اگر نيرو بخشى تو نبود نيرو نداشتند ، اگر پايدار كردنت نبود پايدار نبودند ، اگر لطف تو نبود فرمانبردار نشدند و اگر تو نبودى نبودند .
ولى با اين مقام و اين فرمانبرى و شأنى كه در پيشگاهت دارند و كم غفلتى از فرمانت ، اگر آنچه از تو بر آنان نهان است معلوم گردد ، كارهاى خود را اندك و ناچيز شمارند و خود را زبون دانند و بدانند كه حقّ پرستشت را انجام ندادند . منزّهى تو آفريننده و معبود ، چه نيك است آزمايش تو از آفريدهات ! « 1 »
فرشتگان در كلام امام صادق عليه السلام
علىّ بن ابراهيم قمّى به سندش از حضرت صادق عليه السلام در پاسخ اين پرسش كه فرشتهها فزونترند يا آدميزادها ؟ روايت كرده كه فرمود :
به آن كه جانم به دست اوست البتّه فرشتهها در آسمان از شمار خاك زمين بيشند ، در آسمان جاى پايى نيست جز اين كه فرشتهاى تسبيح و تقديس كند و در زمين درخت و كلوخى نيست جز اين كه فرشتهاى بر آن گماشته ، و خدا هر روز كار او را بياورد و خدا به او داناتر است ، هيچ كدام نيستند جز اين كه هر روز به ولايت خاندان من به خدا تقرّب جويند و براى دوستان ما آمرزش
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 56 / 175 ، باب 23 ، حديث 6 ؛ تفسيرالقمى : 2 / 207 ، ذيل آيهء 1 سورهء فاطر .