[ « 1 » اللَّهُمَّ وَحَمَلَةُ عَرْشِك الَّذِينَ لَا يَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبِيحِك وَلَا يَسْأَمُونَ مِنْ تَقْدِيسِك وَلَا يَسْتَحْسِرُونَ مِنْ عِبَادَتِك وَلَا يُؤْثِرُونَ التَّقْصِيرَ عَلَى الْجِدِّ فِي أَمْرِك وَلَا يَغْفُلُونَ عَنِ الْوَلَهِ إِلَيْك ]
خدايا ! و حاملان عرشت ؛ آن بزرگوارانى كه از تسبيح گفتن براى تو سست و بىحال نمىشوند و از تقديست به ستوه نمىآيند ، و از بندگيت خسته و وامانده نمىگردند ، و كوتاهى در عمل را بر كوشش در اجراى دستورت ترجيح نمىدهند ، و از شيفتگى و سرگشتگى نسبت به تو ، غفلت نمىورزند .
حقيقت فرشتگان
در اين فراز از دعا ، سخن از موجوداتى نورى و غيبى و ملكوتى به نام ملائكه است كه خداوند عزيز در كتب آسمانى و به خصوص در نزديك به نود آيه از قرآن مجيد خبر داده است .
در مقدمهء شرح اين دعا كه از معجزات حضرت امام زين العابدين عليه السلام است ، مقتضى است به بررسى آيات قرآن و روايات ، دربارهء ملائكه و فرشتگان پرداخته شود ، تا بيش از پيش به وضع اين دسته از موجودات عرصهء هستى آشنا شويد .