سپاسگزارى شده است . بنابراين گفتن شاكر و سپاسگزار بر خداوند ، حقيقى است نه مجازى . » « 1 »
شكرگزارى از مخلوق
از آن جا كه شكرگزارى درجات دارد ، پايينتر آن براى كسى است كه سپاسگزارى از مردم كند .
و آن كسى كه سپاس حق را بدون سپاس مردم كند نادان است ؛ زيرا سپاس خلق را سپاس حق نمىبيند و آن كه سپاس حق مىگويد و سپاس خلق را نيز سپاسگزارى از حق مىبيند مؤمن كامل است .
راوى مىگويد : از امام على بن حسين عليه السلام شنيدم كه فرمود :
انَّ اللَّهَ يُحِبُّ كُلَّ قَلْبٍ حَزينٍ وَيُحِبُّ كُلَّ عَبْدٍ شَكُورٍ ، يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالى لِعَبْدٍ مِنْ عَبيدِهِ يَوْمَ القِيامَةِ : اشَكَرْتَ فُلاناً ؟ فَيَقُولُ :
بَلْ شَكَرْتُكَ يا رَبِّ ، فَيَقُولُ : لَمْ تَشْكُرْنى اذْ لَمْ تَشْكُرْهُ ، ثُمَّ قالَ : اشْكَرُكُمْ للَّهِ اشْكَرُكُمْ لِلنّاس . « 2 »
خداوند هر دل غمگين و بندهء سپاسگزار را دوست دارد . روز قيامت خداى تبارك و تعالى به يكى از بندگانش مىفرمايد : از فلانى سپاسگزارى كردى ؟
عرض مىكند : پروردگارا ! من تو را سپاس گفتم .
خداى تعالى مىفرمايد : چون از او سپاسگزارى ننمودى مرا هم سپاس نگفتهاى ؟ سپس امام فرمود : سپاسگزارترين شما از خدا كسى است كه از مردم بيشتر سپاسگزارى كند .
هامش
( 1 ) - تفسير الميزان : 1 / 386 ، ذيل آيهء 158 سورهء بقره .
( 2 ) - الكافى : 2 / 99 ، حديث 30 ؛ وسائل الشيعة : 16 / 310 ، باب 8 ، حديث 21626 .