محبوب مسلمانان كند و بندگان عزيز خود را از اين فيض بزرگ برخوردار سازد . از جملهء مباركهء :
وَزَيَّنَهُ فى قُلُوبِكُمْ » « 1 »
و آن را در دلهايتان بياراست .
استفاده مىشود كه مقرّ ايمان ، قلب است و ايمان از صفات جوانح است .
صفات قلبى ، علل براى صدور افعال خارجى و صفات جوارحى است . در جملهء :
وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ » « 2 »
و كفر و بدكارى و نافرمانى را ناخوشايند شما ساخت .
كفر و فسوق و عصيان را در مقابل ايمان قرار داده است . يكى از طرق تعريف ، دانستن مقابلهاى معرَّف است و از اين تقابل مىتوان راهى به حقيقتِ ايمان ، پيدا كرد .
كفرْ انكار خدا و رسول است ، پس ايمان اعتقاد به خدا و رسول است . فسوقْ پرده درى است ، پس ايمان صفتى است قلبى و اعتقادى كه مردم با ايمان را از پرده درى و هتك نواميس متنفّر ساخته و جلوگيرى مىكند . عصيانْ گناه ونافرمانى است ، پس ايمان عقيدهاى است كه نمىگذارد از مردم باايمان تمرّد و نافرمانى حق صادر شود ؛ زيرا از آن بيزار و متنفّرند .
با اين بيان تاحدّى مىتوان به اندازهء لطف حق كه ايمان را محبوب مسلمانان قرار داده پى برد ؛ زيرا ايمان راه نجات از پليدىها و زشتىها و راه دخول در سعادت و خوشبختىهاست .
هامش
( 1 ) - حجرات ( 49 ) : 7 .
( 2 ) - حجرات ( 49 ) : 7 .