خواسته كه هر يك را در همان جايى كه دستور داده خرج كند تا به اوج سعادت دنيا و آخرت برسد ، آنها كه نعمتهاى الهى را در كنار عمر خود و اوقات پر قيمت خويش در طاعت ربّ كه اداى حقوق خالق و مخلوق است مصرف كنند بدون شك در عالم بعد و جهان آخرت به نتايج مثبت برنامههاى خود كه رضاى خدا و بهشت است مىرسند و آنان كه قدر نعمتها را ندانند و آنها را در كنار اوقات خود و شب و روز خويش صرف گناه و معصيت كنند البتّه در جهان پس از مرگ به عواقب سوء اين گونه زندگى برخورد مىكنند و اين دو نوع برخورد كه در جهان ديگر در گردونهء حاكميّت حضرت اللَّه براى انسان پيش مىآيد عين عدل و داد حضرت اوست .
نعمتهاى حق
ما انسانها لازم است در زمينهء نعمتهاى حقّ به چهار مسئلهء بسيار مهم توجّه داشته باشيم :
1 - كمال نعمت 2 - مقدار نعمت 3 - توجّه به نعمت 4 - تبديل نعمت .
كمال نعمت
1 - خداوند بزرگ در امور ظاهريّه و باطنيّه آنچه را مورد نياز انسان بوده به طور كامل در اختيارش قرار داده و در اين زمينه بدون ترديد چيزى فروگذار نشده است .
قرآن مجيد در اين زمينه مىفرمايد :
وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِى اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدىً وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ » « 1 »
هامش
( 1 ) - لقمان ( 31 ) : 20 .