[ قَبَضَهُ إِلَى مَا نَدَبَهُ إِلَيْهِ مِنْ مَوْفُورِ ثَوَابِهِ أَوْ مَحْذُورِ عِقَابِهِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا و يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى » « 1 » « 7 عَدْلًا مِنْهُ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ و تَظَاهَرَتْ آلَاؤُهُ لَا يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ و هُمْ يُسْأَلُونَ » « 2 » ]
تا هنگامى كه به دورترين باقى مانده پايان زندگيش برسد و پيمانهء حساب عمرش را تمام و كامل دريافت كند . او را به سوى آنچه از پاداش بسيار ، يا عذاب دردناك فرا خوانده ببرد ، تا به خاطر عدالتش ، بدكاران را به علّت كردار ناپسندشان و نيكوكاران را به سبب كار نيكشان جزا دهد .
پاك و مبارك است نامهاى حضرتش و پى در پى است نعمتهايش . از آنچه انجام مىدهد ، بازخواست نشود ، ولى همگان در پيشگاهش بازخواست شوند .
جزاى اعمال
خداوند مهربان از باب لطف و عنايت و عشق و محبّت ، انسان را در نعمتهاى گوناگونى چه در ظاهر و چه در باطن غرق كرده ، از قبيل عقل و وجدان ، نفس و فطرت ، روح و قلب ، نبوّت و امامت ، ولايت و سيادت ، خلافت و هدايت ، علم و درايت ، جسم و جان ، زمين و آسمان ، دريا و صحرا ، هوا و كوهسار ، معادن و معالم ، پوشاكىها و خوراكىها و آشاميدنىها . . . و پس از اين همه نعمت ، از او قدرشناسى
هامش
( 1 ) - نجم ( 53 ) : 31 .
( 2 ) - انبياء ( 21 ) : 23 .