تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 240

مساهمون:

ص٢٤٠
5 - گروهى از عباد از طريق بسط رزق به بهشت عنبر سرشت مىرسند ، به اين معنا كه مال و ثروت را در راه خدا و خيرات و مبرّات و صدقات و انفاقات به كار مىگيرند و براى آخرت خويش اندوخته‌اى بس عظيم ذخيره مىنمايند و گروه ديگر به خاطر صبر و استقامت در كنار قبض و تنگ‌دستى از شهوات و غرايز و ذلّت و نكبت در امان مىمانند و همين تقوا و پرهيزكارى ، عالىترين ذخيرهء آنان براى قيامت مىگردد . به عبارت ديگر نداشتن مال و ثروت براى آنان ترمزى قوى در برابر معاصى و گناهان است و عاملى براى پاكى و طهارت ، طهارتى كه محصول اخروى آن رضوان و بهشت الهى است . بيداران و بينايان براى حقّ زنده‌اند و براى حقّ مىميرند ، جز حقّ نمىخواهند و جز حقّ نمىدانند ، كسب و كارشان ، خوراك و پوشاكشان ، مركب و مسكنشان ، اخلاق و حرفشان ، اطوار و رفتارشان ، مال و منالشان ، جاه و مقامشان همه و همه براى حقّ و در راه حقّ و محض حقّ و عين حقّ است . دنيا براى آنان نردبان آخرت و نان و نعمتشان براى عبادت ربّ و خدمت به خلق است .