تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 98

خود كه تعداد آنها از سيصد نفر تجاوز نمىكرد به قصد محاصره آن شهر حركت كرد « 1 » اما به دليل رسيدن كمك از ناحيه دمشق و حمص ، موفّق به آزادى شهر نشد و به سوى انطرطوس عقب نشينى كرد و آزادى آن را به فرصتى ديگر كه نيرو و اسلحه تهيّه نمايد ، موكول كرد . ريموند در فاصلهء بين سالهاى ( 495 - 497 ه ) در انطرطوس بسر برد امّا در خلال اين مدّت از حمله و تهاجم به اين شهر باز نايستاد ، جز اينكه شهر طرابلس از نظر استحكامات دفاعى در حدّى بود كه نه تنها اين حملات درآن تأثيرى نداشت بلكه تا زمانى كه كشتيهاى متعلّق به اين شهر از ناحيهء دريا از نظر موادّ غذائى و آذوقهء مورد نياز ، تدارك مىشدند ، در برابر محاصرهء دراز مدّت زمينى هم قادر بر مقاومت و پايدارى بود ، فخر الملك نيز با اعزام نيروهاى خود حملاتى را به سواحل صليبىها انجام مىداد . « 2 » در سال 499 هجرى ( 1105 م ) ناوگان متعلّق به طرابلس با كشتيهاى بيزانس كه امپراطور كسيوس كومنين آنها را براى يارى ويليام ژوردان ، فرستاده بود درگير شد ، اين نبرد با شكست بيزانسيها خاتمه پيدا كرد وناوگان طرابلس موفّق شد به يك فروند كشتى آنها دست يازد . « 3 » هنگامى كه محاصرهء طرابلس در سال 500 هجرى توسّط صليبىها شدّت يافت و انتظار فخر الملك در دريافت كمك از بغداد به طول انجاميد واوضاع طرابلس بحرانى شد ، وى مصمّم شد كه خود به بغداد برود . از اين رو پسر عموى خويش ابوالمناقب بن عمّار را با گروهى از بزرگان به رياست سعدالدّوله فتيان بن اعز « 4 » و به گفته‌اى ابن اعسر « 5 » به نمايندگى از خود بر طرابلس گماشت و نيروهاى دريايى و زمينى را براى وى منظّم كرد « 6 » و سپس رهسپار بغداد گرديد . امّا پسر عمويش ابوالمناقب ، با استفاده از فرصت عدم حضور وى در طرابلس ،