گشت .
د ناوگان مصرپساز سقوط طرابلس سال 502 هبهآنجا مىرسد
زمانى كه محاصره زمينى اطراف طرابلس در اثر انبوه نيروهاى صليبى متشكّل از قواى تنكريد ، حاكم انطاكيه و بلدوين ، حاكم بيتالمقدس و « برترام بن ريموند صنجيلى » شدّت يافت و محاصره دريايى كه به وسيلهء دو ناوگان پروانس و جنويان صورت گرفته بود و از رهگذر آن صليبىها توانسته بودند ارتباط دريايى و زمينى آن را به طور كلّى قطع كنند ، شديد شد ، اهالى شهر براى دفاع از آن داوطلب شده و از خود گذشتگى نشان دادند .
جزاينكه همكارى صليبيها ، با يكديگر و تنگ كردن حلقهء محاصره از راه دريا و زمين بر اهالى شهر ، و استفاده از برج ها براى يورش به ديوارهاى شهر كه مقدّمهاى براى ورود به آن بود ، همگى باعث شد كه اهل طرابلس از افضل شاهنشاه در مصر يارى خواسته و درخواست كمك نمايند . آنها فرستادهء خود را نزد او فرستادند و از وى خواستند كه آنان را از حيث موادّ غذايى و اسلحه و نيروى انسانى ، تأمين كند و بدين ترتيب در انتظار كشتيهاى مصرى نشستند .
از آن زمان كه اهالى طرابلس از فاطميان در مصر خواستار همكارى شدند ، مدّت زيادى گذشت و كمك و آذوقهاى به آنان نرسيد ، تا اينكه موادّ غذايى و آذوقه تمام شد و روحيهء مردم در زمينه پايدارى و استقامت ضعيف گشت و مقاومت آنهادر برابر دشمن به سستى گرائيد و درآخر ، صليبىها توانستند دريازدهم ذى حجّهء سال 502 هجرى ( 1108 م ) ، با قدرت شمشير وارد شهر طرابلس شوند .
اگر دولت فاطميان در همان وقت براى تدارك و يارى رساندن طرابلس چارهاى سريع و قاطع انديشيده بود ، امكان داشت مقاومت و پايدارى در داخل شهر بر ضدّ دشمن محاصره كننده به طول بيانجامد ، امّا سهلانگارى افضل در كمك رساندن به طرابلس و كوتاهى وى در امر ارسال مخارج و هزينه ، ازجمله علّتهاى اساسى بود كه به سقوط شهرمنجر گرديد .
از دليلى كه ابن اثير براى تأخير ورود ناوگان آورده است مىتوان استفاده كرد كه