تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 159

نزد ظافر ، خليفه فاطمى اعزام كرد . امّا بندقيه از زمان روى كار آمدن حكومت عبّاسيان ، باسواحل اسلامى روابط بازرگانى برقراركرد ، زيرااين شهر بااينكه تحت فرمانروايى بيزانسىها بود وقيد وبندهايى كه بيزانسيها برايش ايجاد كرده بودند ، به صادر كردن برده و چوب به مصر وشام ، اشتغال داشت وتحريم بازرگانى باكشورهاى اسلامى توسّط امپراتور ، ليوپنجم راناديده گرفت به دليل اينكه كشتيهاى اين شهر توانست درسال 213 هجرى ( 828 م ) ، استخوانهاى مرقس مقدّس را از اسكندريه حمل كند . « 1 » بندقيه همچنان با ارسال آهن ، اسلحه و چوبهاى مورد نياز صنعت كشتى سازى ، مصر را يارى كرد تا اين كه امپراتور ، حناتز يمسكس ، در سال 361 هجرى ( 971 م ) طىّ فرمانى انتقال اين موادّ را به سرزمين‌هاى اسلامى بر آنان تحريم كرد ، امّا حكومت بندقيه پاى بند به اين سياست نشد و مسؤولين آن در تقويت روابط بازرگانى خود با مصر كوشيدند . ملاحظه مىكنيم كه ناوگانهاى ايتاليايى نقش سياسى منافقانه‌اى را بازى كردند ، در حالى كه ايتاليايىها ارتباط اقتصادى با مصر داشتند ، مىبينيم كه در پيروزى حركت صليبىها ، از نخستين يورش آنها به سرزمين شام ، سهيم بودند . صليبىها به واسطهء كمك و همكارى دريايى كه جنوه و پيزا و بندقىها ( ونيزها ) با آنان داشتند ، توانستند بر شهرهاى ساحلى شام تسلّط پيدا كنند ، و در مقابل آن ايتاليايىها در مرزهاى شام كه تحت سلطهء صليبىها قرار داشت به امتيازات بزرگى دست يافتند و درآنجا يك دفتر نمايندگى براى سرپرستى كارهاى بازرگانى و حمل و نقل حاجيان ، تأسيس كردند . « 2 » امّا آنچه كه مربوط به بيزانسىهاست اينكه ، آنان پس ازبهبود روابط سياسى بين روم شرقى ( بيزانس ) و قاهره از سال 471 هجرى ( 1078 م ) در تحكيم روابط بازرگانى خود با مصر كوشيدند ، آنها در برابر غلّه و پوست صادراتى خود ، نيازمند به پارچه‌هايى بودند كه در تنيس بافته مىشد .