تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 161

به گفته‌ابوعبيداللّه بكرى : مهديه ، لنگرگاهى براى كشتيهاى اسكندريه ، شام ، صقليه ، اندلسى و غير آن به حساب مىآمد « 1 » وكشتيها ، توليداتى راكه كشورهاى ليبى و مغرب بدان معروف بودند ، حمل و نقل مىكردند ، اين اشياء عبارت بوداز : روغن زيتون از مهديه ، « 2 » برقه ، سفاقس « 3 » وقابس « 4 » وپسته كه از وقفصه وشطّالجريد به مصر حمل مىشد « 5 » و لباس و دستارهاى سوسى « 6 » ولباسهاى ابريشمى از قابس « 7 » و پوستهاى پلنگ و گاو كه از اوجله وبرقه وارد مى شد وآنگاه كشتيهايى كه از اسكندريه مىآمدند ازاين اشياء بارگيرى مىشدند « 8 » وپوست‌هاى لمط وشاخهاى آن « 9 » و پشم و طلاى غير مسكوك از تكرور ، غانه « 10 » واودگست « 11 » وچسب درخت وپوست‌هاى دبّاغى شده از برقه وقصر طلمييه درليبى ، حمل مىشد « 12 » ، روغن زيتون از اشبيليه دراندلس به اسكندريه صادر مىشد « 13 » و جيوه از قرطبه « 14 » وپارچه‌هاى گلدار از مريه ومالقه « 15 » وفرشهاى تنتليه از مرسيه وانجير مالقى از مالقه صادر مىشد ، « 16 » كتان نازك ولباسهاى رنگارنگ گرانبها به وسيلهء كشتى « 17 » از صقليه به مصر وارد مىشد « 18 » و