انديشه هاى اسلامى در بستر تاريخ (فارسى) — صفحة 164

دردمندان آشنا بودند و محروميّت‌ها و مشكلات آنان را به صورت عينى لمس كرده ، همواره پشتيبان و تكيه‌گاه محرومان و مستضعفان بوده‌اند . تاريخ مبارزات شيعه گواه اين واقعيّت است كه فقهاى گرانقدر ، همواره در كنار مردم مسلمان ، طعم فقر و تنگدستى ، زندان و شكنجه و اسارت را چشيده و در عرصه‌هاى خون و شهادت ، الگوهاى صادقى براى مردم بوده‌اند . صدها سال است كه روحانيّت اسلام ، تكيه‌گاه محرومان بوده است . هميشه مستضعفان از كوثر زلال معرفت فقهاى بزرگوار ، سيراب شده‌اند . از مجاهدات علمى و فرهنگى آنان - كه به حقّ ، از جهاتى افضلِ از دِماء شهيدان است - كه بگذريم ، آنان در هر عصرى از اعصار براى دفاع از مقدّسات دينى و ميهنى خود ، مرارت‌ها و تلخىهايى متحمّل شده‌اند و همراه با تحمّل اسارت‌ها و تبعيدها ، زندان‌ها و اذيّت‌ها و آزارها و زخم زبان‌ها ، شهداى گرانقدرى را به پيشگاه مقدّس حقّ ، تقديم نموده‌اند . « 1 » در شرح حال صاحب معالم ، فرزند شهيد ثانى نوشته‌اند : وى فقط به خاطر همگون بودن با تنگدستان و مستمندان و تسلّى آنان و عدم تشبّه به ثروتمندان ، هرگز قوت بيش از يك هفته يا يك ماه را نمىاندوخت . « 2 » از زبان اطرافيان امام خمينى ( ره ) نقل شده است : هواى نجف بسيار گرم بود . بعضى از اوقات نزديك به 50 درجه مىرسيد . روزى با چند نفر از برادران خدمت امام رسيديم و گفتيم : آقا ! اين گرما شديد است و شما هم پيرمرد . چون هواى كوفه بهتر است و مردم به آنجا مىروند ، شما هم به آنجا برويد . امام در جواب فرمود : من چطور براى هواى خوب به كوفه بروم در صورتى كه برادران من در ايران در زندان به سر مىبرند . « 3 »