مقدمه
هر چند دين اسلام در جزيرة العرب ظهور يافت ، ولى در آنجا محصور نماند و آموزههاى حياتبخش آن در مدت كوتاهى بر بخش گستردهاى از عالم از جمله ايران پرتو افكند . جامعه ايران ، كه از درون دچار انحطاط - به خصوص در حوزهء اعتقادى و فرهنگى - گشته بود ، انتظار دينى را مىكشيد تا با تمسك به آن ، خويشتن را از اسارت اعتقادات خرافى و ستمهاى اجتماعى حاكم نجات بخشد . با ورود اسلام به ايران اين انتظار به سر آمد . تعاليم انسانساز دين اسلام ، انديشههاى نوين و ديگر جذابيتهاى اين شريعت حياتبخش ، به خصوص مساوات جويى و عدالت محورى آن ، اشتياق ايرانيان را - كه تشنهء عدالت اجتماعى بودند - به دين اسلام دو چندان ساخت .
در اين نوشتار سعى شده است اين حقايق تحليل و بررسى شوند و تعامل ميان اسلام و ايران تبيين گردد . در زمينه تاريخ ايران و اسلام آثار متعددى - از منابع سنّتى گرفته تا تحقيقات و مطالعات جديد - وجود دارد كه سعى شده است از عمده آنها كه داراى اعتبار علمى هستند ، بهره گرفته شود . با اين حال ، بدون ترديد اين اثر خالى از عيب و نقصان نيست و از خوانندگان فرهيخته و محققان ارجمند تمنا داريم ضمن نقد عالمانه خويش ، اشكالات كتاب را براى اصلاح در چاپهاى بعدى به پژوهشكده تحقيقات اسلامى سپاه ارسال فرمايند .
در پايان از تمام كسانى كه در فراهم آمدن اين اثر ما را يارى كردهاند ، سپاسگزارى مىشود . امتنان خاص خود را به آقايان على رفيعى ( ناظر محترم علمى ) ، مهدى عبداللّهى ( ناظر محترم نهايى ) و ويراستار محترم آقاى ابراهيم احمديان ابراز مىداريم .
پژوهشكده تحقيقات اسلامى