پس از درگذشت « شريف‌العلماى مازندرانى » ، صاحب جواهر رهبرى اين نهضت را بر عهده گرفت و به خوبى آن را هدايت كرد و با تلاشهاى اين فقيه بزرگ ، نهضت علمى به اوج خود رسيد و چنان غنا و عظمتى به حوزهء علمى نجف داد كه يكى از ثمرات آن ، محقق عالى مقام « شيخ مرتضى انصارى » است كه تحقيقاتش مرجع فقهاى شيعه مىباشد . صاحب جواهر با بنيهء علمى قوى و بيانى رسا دانش‌پژوهان را به حوزهء نجف جلب كرد و بزرگترين شكوفايى علمى را در تاريخ اين حوزه به وجود آورد . بطورى كه در مجلس درس او بيش از شصت مجتهد معروف شركت و از گنجينهء علوم وى استفاده مىكردند . « 1 » صاحب جواهر صفات اخلاقى ويژه‌اى داشت . او فقيهى منظم و مرتب بود . و در عين ابهت علمى بسيار متواضع و فروتن بود . وى با آنكه مرجعى بزرگ و صاحب كتاب ارزندهء « جواهر » بود ، دربارهء كتاب « كشف اللثام » « 2 » گفته است اگر اين كتاب فقهى نزد من نبود نمىتوانستم « جواهر » را تأليف كنم . « 3 » وى همچنين راجع به قصيدهء « هائيه » « 4 » ارزش خاصى قائل بود و در رابطه با شاعر آن « شيخ محمدكاظم ازرى » گفته : ايكاش اين قصيده در نامهء عمل من و كتاب « جواهر » در نامهء عمل وى بود . « 5 » بديهى است كه اين چنين سخنان ، حاكى از تواضع و قدرشناسى اين فقيه بزرگ از زحمات ديگران است .