شهيد اول از لحاظ احاطهء بر فقه ، بعد از « محقق ثانى » رتبهء اول را حائز بود و همگان بر تبحّر و برترى وى در قواعد و احكام فقه ، اتفاق نظر داشتند . وى عالمى ماهر و فقيهى حديثدان و استادى مورد اعتماد بود . همهء فنون عقلى و نقلى را دارا و نسبت به مظاهر مادى بىرغبت بود . به عبادت اهميت زيادى مىداد و داراى مراتب عالى تقوا بود ، اشعارى ناب مىسرود و در آن زمان كسى به پايهء او نمىرسيد . « 2 » او داراى قلمى روان و ذوقى لطيف در شعر و ادبيات بود ، متجاوز از بيست كتاب و رساله در زمينه‌هاى فقه ، حديث نوشت كه بعضى از آنها عبارتند از : « القواعد » ، « الدروس » ، « الّلُمعَةُ الدّمِشقيه » ، « الّذِكْرى » ، « الْارْبَعُونَ حَديثاً » و « الْمَجاميع » . « 3 » اين فقيه بزرگ نه تنها مرجع فكرى شيعيان بود بلكه علماى اهل سنت نيز به مجلس او رفت و آمد داشتند و با او بحث و مذاكره مىكردند . « 4 »