خلاصه
محقق اول در سال 602 هجرى قمرى در « حِلّه » به دنيا آمد . پس از دوران كودكى مراحل تحصيل را نزد اساتيد معروف آن زمان گذراند و بر اثر نبوغ ذاتى و تلاش فراوان به مقام مرجعيت نايل شد .
از متصّف به صفات نيك اخلاقى بود و خدمات قابل ملاحظهاى به جهان اسلام و مكتب تشيع كرد و علاوه بر تحقيق و تأليف ، شاگردان زيادى نيز ، پرورش داد .
نمونهء برجسته شاگردان او علامه حلى است كه فقيهى كمنظير واسوهء تقوا وفضيلت بود و در راه گسترش معارف اسلام و فرهنگ تشيع تلاشهاى زيادى كرد و به مذهب شيعه رونق تازهاى بخشيد .
محقق ثانى در نيمهء دوم قرن نهم هجرى قمرى ديده به جهان گشود . پس از دوران كودكى براى كسب علم به شهرهاى مختلف سفر كرد و سرانجام مرجعيت شيعه به وى محول گرديد . او در اواخر عمر به ايران آمد و مورد توجه « شاه طهماسب صفوى » قرار گرفت و در راستاى وظايف دينى مسؤوليتهايى را به عهده گرفت ، به كارگزاران دولت در زمينه رفتار با مردم دستورهايى صادر كرد ، و مقرّر كرد براى شهرها امام جماعت تعيين شود تا احكام اسلام را به مردم بياموزند .
پاسداران اسلام در دوران غيبت كبرى (فارسى) — صفحة 71
مساهمون: رضا رحمتى
ص٧١