درس هفتم : محقق اول - علامه حلى - محقق ثانى
فقهاى اسلام در طول تاريخ پيوسته با تباهىها مبارزه كرده و سعى نمودهاند ظلمتهاى جهل و نادانى را از جوامع انسانى بزدايند . آنان با گسترش فرهنگ اسلام ، درس چگونه زيستن را به بشريت داده و ارزشهاى الهى را با زبان ، قلم و عمل خود ، پاس داشتهاند .
سه تن از اين فقهاى بزرگ عبارتند از : محقق اول ، علامه حلى و محقق ثانى كه در اين درس با ابعادى از زندگى آنان آشنا مىشويم .
محقق اول پرچمدار فقه
« ابوالقاسم ، جعفر بن حسن » معروف به « محقق اول » در سال 602 هجرى قمرى در « حِلّه » « 1 » به دنيا آمد . دوران كودكى را تحت سرپرستى پدرى فقيه و دانشمند به نام « حسن بن سعيد حلى » و در دامن مادرى عفيف و پاكدامن ، گذراند . و از كودكى ، روانش با نغمههاى فقه نوازش يافت . « 2 » تحصيلات ابتدايى را نزد پدرش فرا گرفت . سپس در حوزههاى علوم شيعى به كمال نفس پرداخت و از محضر اساتيدى همچون « ابن نماى حلّى » و « سيد فخّار بن مَعْد موسوى » و . . . استفادههاى علمى فراوانى برد . « 3 » محقق اول پرچمدار فقه و مرجع تقليد شيعيان بود . در مسائل فقهى و كلامى دقت نظر ويژهاى داشت ، از حسن بيان ، انشاى زيبا و حافظهاى قوى برخوردار بود و در
هامش
( 1 ) - يكى از شهرهاى عراق واقع در بين « كوفه » و « بغداد » معجم البلدان ، ج 2 ، ص 294 .
( 2 ) - سفينة البحار ، ج 1 ، ص 159 - 160 ، نشر كتابخانه سنايى .
( 3 ) - الكنى و الالقاب ، ج 3 ، ص 161 - 162 .