ز - تكيه گاه محرومان
بيشتر فقهاى اسلام از ميان قشرهاى محروم برخاسته و خود زندگى سادهاى داشتهاند ؛ از اين رو با درد دردمندان آشنا بوده ، مشكلات آنان را از نزديك لمس مىكردند و همواره پشتيبان آنان بوده در حد توان خود به آنان كمك مىكردند . علماى بزرگ شيعه در امور فكرى ، اعتقادى و سياسى مرجع و راهنماى مستضعفان بوده و با ارشادهاى خود تودههاى مستضعف را تقويت و بسيج كرده ، به دست آنان ضربههاى كوبندهاى بر پيكر مستكبران وارد كردهاند . سادهزيستى فقهاى اسلام و مواسات و همراهى آنان با محرومان در گفتار و كردار سبب شده كه تودههاى مستضعف دعوت آنان را پذيرفته در اجراى فرمان ايشان جانفشانى كنند . شهيد مطهرى در اين زمينه مىگويد : « . . . كدام رهبرى توانسته است مانند همين رهبرى سنتى ( رهبرى فقها ) موج بيافريند و حركت خلق كند ؟ در اين صد سالهء اخير كه از قضا دورهء فرنگ رفتهها و روشنفكران متجدد ضد سنت است ، كدام رهبرى غير سنتى توانسته است يك دهم رهبرى سنتى جنبش به وجود آورد . . . ؟ » « 2 » تاريخ مبارزات شيعه گواه اين مطلب است كه فقهاى متعهد همواره در كنار مردم ، طعم زندان و شكنجه و اسارت را چشيده و در صحنههاى خون و شهادت الگوهاى صادقى براى مردم بودهاند . رهبر انقلاب رضوان الله عليه در اين زمينه فرمود : « صدها سال است كه روحانيت اسلام تكيهگاه محرومان بوده است ؛ هميشه مستضعفان از