دفاع مىكنندو اينان از دين آنها » . « 1 » در حديث ديگرى ، فقها به دژهاى نفوذ ناپذير اسلام تشبيه شده‌اند كه هرگاه يكى از آنان از دنيا برود رخنه‌اى در اسلام پديد مىآيد كه چيزى آن را پر نمىكند . « 2 »

انديشمندان و فقهاى بزرگ شيعه ، در دوران غيبت كبرى رهبرى فكرى و عقيدتى جامعه را در دست داشته‌اند و هر زمان كه از سوى مخالفان شبهاتى براى سست كردن بنيانهاى عقيدتى مردم القا مىشد با استدلالهاى علمى در ردّ اين شبهات كوشيده و با قلم و بيان خويش جامعه را از گردابهاى خطر رهانيده و به ساحل امن رسانيده‌اند . به طورى كه اگر فقها نبودند ، معلوم نبود امروز دين مبين اسلام و مذهب شيعه ، در چه وضعيتى قرار داشت . امام حسن عسكرى ( ع ) در اين باره از قول پدر بزرگوارش امام هادى ( ع ) نقل مىكند كه آن حضرت فرمود : « اگر بعد از غيبت قائم ما ، علمايى نباشند كه از دين حمايت كنند و مردم را به سوى قائم ما دعوت نمايند و شيعيان ضعيف مارا از دامهاى شيطان و پيروان سركش او نجات دهند ، كسى باقى نمىماند مگر اينكه از دين خدا بر مىگردد . لكن اين علما زمام دلهاى شيعيان ضعيف مارا در دست مىگيرند و همچون سكاندار كشتى آنان را از خطرها نجات مىدهند ، و بهترين انسانها در پيشگاه خدا آنان هستند » . « 3 » حضرت امام خمينى رضوان الله عليه در اين زمينه مىفرمايد : « ترديدى نيست كه حوزه‌هاى علميه و علماى متعهد در طول تاريخ اسلام و تشيع مهمترين پايگاه اسلام در برابر حملات ، انحرافات و كجرويها بوده‌اند . علماى بزرگ اسلام در همهء عمر خود تلاش نموده‌اند تا مسائل حلال و حرام الهى را بدون دخل و تصرف ترويج نمايند . . . » . « 4 »