در ميان فقها و مشاهير شيعه ، بعضى چهره‌ها از درخشندگى خاصى برخوردارند . يكى از اين چهره‌ها محدّث بزرگ اسلام ثقة الاسلام ابو جعفر ، محمد بن يعقوب كلينى است . وى در آسمان فقاهت و حديث همچون ستاره‌اى فروزان درخشيد و با تلاش خستگى ناپذير خود به دين اسلام و مذهب تشيع رونق تازه‌اى بخشيد . ايشان در عصرى كه خورشيد امامت در پس ابر غيبت پنهان شده بود مرجع و پناهى براى شيعيان گرديد . « 1 » در قرن سوم هجرى « 2 » و در عصرى كه خاندان بنى عباس بر مردم حكومت مىكردند ، در دهى به‌نام « كلين » در نزديكى « رى » ، فرزندى به دنيا آمد كه نام وى را « محمد » نهادند . محمد تحت سرپرستى پدرى عالم به نام « يعقوب بن اسحاق » و مادرى عفيف كه از خاندان فقه و حديث بود « 3 » رشد كرد و از همان كودكى آواى جانبخش قرآن و حديث قلب اين فرزند اسلام را روشن كرد و مسيراو را مشخص نمود . « محمد » پس از طى مراحلى از تحصيل راهى رى گرديد و از محضر اساتيد آن زمان استفاده‌هاى علمى فراوانى برد و آنچنان در علم و عمل پيشرفت كرد كه پيشوايى شيعه در آن ديار به وى محول گرديد . « 4 » وى در اين شهر كه از لحاظ سوق الجيشى ، اهميت زيادى داشت « 5 » با افكار و عقايد