نظر به اينكه « فقيه » به معنى كسى است كه داراى علم « فقه » مىباشد ، نخست توضيح مختصرى دربارهء واژهء « فقه » مىآوريم . فقه در لغت به معنى درك چيزى و علم به آن است « 1 » و در اصطلاح عبارت از علمى است كه از ادلهء تفصيلى ، يعنى كتاب ( قرآن ) ، سنت ، اجماع و عقل ، براى فقيه نسبت به احكام شرعى حاصل مىشود . « 2 » و به عبارت ديگر شناخت احكام الهى از روى دلائل مفصل آنها مانند : شناخت واجبات ، حرامها ، مستحبات و مكروهات و اينكه براى مثال آيا اين عبادت كامل است يا ناقص ، اين ازدواج شرعى است يا غير شرعى ؟ و . . . .