درس چهاردهم : سيد محمّد كاظم يزدى - سيد ابوالحسن اصفهانى
زندگينامهء اجمالى آيت اللّه يزدى
آيةاللّه سيد محمّد كاظم يزدى فرزند « سيد عبدالعظيم » در سال 1247 ه . ق . در يكى از روستاهاى يزد متولد شد . پس از گذراندن دوران كودكى ، تحصيلات ابتدايى را نزد علماى آن ديار فرا گرفت . سپس به اصفهان رفت و در درس « شيخ محمّدباقر اصفهانى » و « حاج محمّدجعفر آبادهاى » شركت كرد . در سال 1281 ه . ق . به نجف هجرت نمود و همزمان با فوت آيةاللّه « شيخ مرتضى انصارى » وارد حوزهء علميه نجف شد ، سالها از محضر استادانى همچون « شيخ راضى نجفى » و « ميرزا محمّدحسن شيرازى » استفادههاى علمى برد . « 1 » و پس از مدتى تحصيل ، بر كرسى تدريس نشست ، به تدريج آوازهء علمىاش بالا گرفت و رياست علمى و فقهى شيعه به وى محول گرديد . اين عالم بزرگ سرانجام پس از عمرى خدمت به اسلام در سال 1337 ه . ق . در نجف اشرف درگذشت . « 2 »
مقام علمى و اخلاقى
آيةاللّه يزدى فقيهى اصولى و محققى دقيق بود . علاوه بر فقه و اصول در علومى همچون لغت ، ادبيات عرب ، شعر و . . . نيز تخصص داشت و داراى قدرت عجيبى در نقد و موشكافى بود . استدلالهاى علمى و پيچيدهء فقهاى گذشته همچون « صاحب جواهر » و « شيخ انصارى » را ، به خوبى مىفهميد و با بيانى رسا مورد تحليل و بررسى قرار مىداد و
هامش
( 1 ) - اعيان الشيعة ، ج 10 ، ص 43 .
( 2 ) - ريحانةالادب ، ج 6 ، ص 392 - 393 .