در جنگ اوّل جهانى ، دولت عثمانى به كمك دولت آلمان عليه قواى انگليس و فرانسه وارد جنگ شد ، دامنهء جنگ به عراق كشيده شد و آن كشور اسلامى در معرض خطر قرار گرفت . در اين هنگام علماى شيعهء مقيم عراق ( كربلا و نجف ) اعلام جهاد دادند و خود شخصاً وارد جنگ با نيروى بيگانه شدند . و با تجهيزات كم ، ماهها در مقابل قواى دشمن مقاومت كردند . « 2 » پس از آنكه دولت عثمانى شكست خورد نيروهاى انگليس وارد عراق شدند ، دولت انگلستان تصميم گرفت فردى انگليسى را بر حكومت عراق بگمارد اما با مقاومت شديد علما و مردم مواجه شد و سرانجام « ملك فيصل » را به رياست عراق برگزيد . « ملك فيصل » كه مجرى سياستهاى انگليس بود درصدد برآمد تا در تعيين وزرا و انتخابات مجلس شوراى ملى ، از نفوذ علما و شيعيان عراق كه دو سوم ملت عراق را تشكيل مىدادند ، جلوگيرى كند ؛ به همين جهت آيةاللّه نائينى و آيةاللّه سيدابوالحسن اصفهانى با او به مخالفت برخاستند و طى اطلاعيه‌اى انتخابات را تحريم كردند . « 3 » اعلان اين مطلب از سوى اين دو مرجع بزرگ سر و صداى عجيبى در عراق به راه انداخت و دولت عراق كه مراجع تقليد و روحانيون را سدى در مقابل نقشه‌هاى خود مىديد ، تصميم گرفت آنان را از كشور اخراج كند . به دنبال اين سياست در اواخر سال 1341 ه . ق . تحت اقدامهاى شديد نظامى ، اخراج علما از جمله آيةاللّه نائينى به طرز فجيعى صورت گرفت و بسيارى از آنان به ايران تبعيد شدند .