تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بزرگ زنان صدر اسلام (فارسى) — صفحة 100

مساهمون:

ص١٠٠
قبيله ستم ديده دختر مى دهند ، و ميان دو قبيله با اين پيوند زناشوئى پيوند سياسى برقرار مىشود . بديهى است ازدواج هاى پيامبر نيز با قبايل جنگ زده نمى تواند از اين قاعده مستثنى باشد ، مانند ازدواج آن حضرت با صفيه ، بزرگ زاده يهود خيبر ، ياريحانه كه از يهود بنى نضير بود . در اين نوع زناشوئى ها هدف پيامبر در پيوند با قبائل سركش عرب آشكار مىشود . حكمت اين كار نيز با در نظر گرفتن اين كه هيچ يك از ازدواج هاى پيامبر با قبائل انصار نبوده ، بيش از پيش آشكار مىگردد . چه اين كه زنان بيوهء انصار در حالىكه در خانه وقبيله خود بوده‌اند ، نيازى به سرپرستى يامساعدت در امر معيشت نداشته‌اند ؛ بلكه خود قبائل انصار بودند كه در اول مهاجرت مسلمانان به مدينه ، هميشه به ايشان كمك مالى و مواسات در مسكن و لباس و غذا مى كردند . « 1 »

مقام همسران پيامبر

قرآن ، همسران پيامبر را « مادران مؤمنان » ناميده است ؛ « و ازواجه امّهاتهم . « 2 » » اين كه زنان رسول خدا ، مادران امت‌اند ، حكمى است شرعى و مخصوص به آن حضرت و معنايش اين است كه همانطور كه احترام مادر بر هر مسلمانى واجب و ازدواج با او حرام است ، احترام همسران رسول خدانيز بر همهء مسلمانان واجب و ازدواج با آنان بر همه حرام است . « 3 » آيات 28 تا 35 سورهء احزاب خطاب به همسران پيامبراست وتكاليفى

هامش
( 1 ) - نقش عايشه در تاريخ اسلام ، ج 1 ، ص 69 - 71 .
( 2 ) - احزاب ، آيه 6 .
( 3 ) - ترجمه الميزان ، ج 16 ، ص 414 .