محضرش تقاضا كنند به قم تشريف بياورد . موسى بن خزرج ، بزرگ ايشان ، همان شب به ساوه رفت و با جلب موافقت آن بانو ، ايشان را به قم آورد . حضرت معصومه عليها السلام مدت كمى بعد از ورود به قم در اثر كسالت بدرود حيات گفت و موسى بن خزرج آن حضرت را در باغ اختصاصى خود به نام بابلان در كنار رودخانه دفن نمود و آن باغ را وقف قبرستان كرد كه به مقبرهء بابلان معروف گرديد . « 1 » نقل شده ، بعد از غسل و تكفين ، او را كنار مقبره آوردند . در اين وقت آل سعد با هم اختلاف كردند كه چه كسى در قبر وارد شود و آن بانو را دفن كند . سرانجام ، اتفاق كردند كه خادم پيرى از ايشان به نام قادر كه مرد صالحى بود ، اين وظيفه را انجام دهد . در اين بين ديدند دو سوار كه چهره‌شان پوشيده بود از جانب بيابان رسيده ، از اسب پياده شدند و بر آن بانو نماز گزاردند و وى را دفن كردند و بازگشتند و كسى آنها رانشناخت . « 2 » از تاريخ زندگى اين بانوى عزيز و مدت عمر او اطلاع دقيقى در دست نيست . « 3 »