علاقهء خاصى داشت . امام حسين عليه السلام دربارهء اين بانوى بزرگوار فرمود :
در دين دارى چنان است كه شب راسراسر به عبادت به سر مىبرد و روز را به روزه . « 1 »
ج - امانتدار ودايع امامت
امانت هرچه مهمتر و با ارزشتر باشد ، امانتدار مطمئن و با اعتمادترى را مىطلبد ، پس هنگامى كه آن امانت از ودايع امامت باشد ، بايد آن را به امينى سپرند كه از مقامى بس ارجمند و عالى در زمينهء امانتدارى ، ايمان و تقوا برخوردار باشد . در طول تاريخ فقط بانوان انگشت شمارى به چنين مقامى رسيده و چنين شايستگى را از خود نشان داده اند . يكى از اين بانوان ، فاطمه دختر امام حسين عليه السلام بود . امام باقر عليه السلام فرمود : چون هنگام شهادت حسين بن على عليه السلام فرا رسيد ، دختر بزرگش ، فاطمه راطلبيد و كتابى پيچيده و وصيتنامهاى آشكار به او داد ؛ چون امام زين العابدين عليه السلام بيمار شده بود و در ظاهر اميدى به حيات ايشان نبود . سپس فاطمه ، آن كتاب را به على بن الحسين عليه السلام داد . به خدا قسم ! آن نوشته به ما رسيد .
راوى گويد عرض كردم :
فدايت شوم در آن كتاب چه نوشته بود ؟ فرمود : به خدا قسم ! آنچه از زمان خلقت آدم عليه السلام تا به آخر رسيدن دنيا مورد احتياج اولاد آدم است در آن موجود است . به خدا ، احكام حدود ، حتى جريمهء خراش در آن ثبت است . « 2 »
هامش
( 1 ) - سكينه ، عبدالرزاق موسوى مقرم ، ص 170 . ( اين كتاب با دو كتاب على اكبر و مسلم بن عقيل در يك جلد چاپ شده است )
( 2 ) - اصول كافى ، ج 1 ، ص 241 .