م - سخنورى
در مورد سخنورى حضرت زينب عليها السلام كافى است به دو خطبهء كوبنده اى كه در مجلس ابن زياد و يزيد عليهما لعنة الله انشا كرد ، نظرى بيفكنيم كه همگان را به حيرت واداشته است .
« حذلم بن كثير » كه خود يكى از سخنوران و فصيحان عرب است ، از فصاحت و سخنورى اين بانو در كوفه متعجب شده ، به طورى كه شبيهى جز امام على عليه السلام ، براى آن بانو نيافته و گفته است :
گويا از زبان امام على عليه السلام آهنگ سخن مى نمود . « 1 »
ن - عبادت
حضرت زينب از حيث عبادت ، همچون مادرش حضرت زهرا عليها السلام بود . هر شب نماز شب مى خواند و قرآن تلاوت مى كرد . در تمام عمر نماز شب او ترك نشد ، حتى شب يازدهم محرم . از امام زين العابدين عليه السلام روايت شده است كه شب يازدهم محرّم ، عمه ام را ديدم كه نشسته نماز شب مى خواند . در روايت ديگر فرمود : عمهام زينب با آن همه اندوه و مصيبت ، در راه شام نيز نافلههاى شب را ترك نكرد . « 2 » امام حسين عليه السلام در وداع آخر ، خطاب به حضرت زينب عليها السلام گفت :
هامش
( 1 ) - كانها تفرع من لسان امير المؤمنين ( زينب ، فيض الاسلام ، ص 153 ) .
( 2 ) - زينب كبرى ، فيض الاسلام ، 182 .