وقتى خبر شهادت فرزندان عبدالله ( محمد وعون ) را به او دادند گفت :
انا لله و اناليه راجعون » غلام عبدالله گفت :
اين مصيبت از حسين بر ما وارد شد . » عبدالله او را مورد عتاب و سرزنش قرار داد و گفت : « آيا به ساحت امام حسين عليه السلام چنين جسارت مى كنى ؟ به خدا قسم اگر نزد او بودم ، دوست داشتم از او جدا نشوم تا با او كشته شوم . به خدا قسم ! آنها را فدايى امام حسين عليه السلام قرار دادم و چون آنها مصيبتهاى اباعبدالله راتحمل كرده وفدايى ايشان بودهاند ، مصيبتشان بر من آسان است . » سپس رو به حاضران كرد و گفت : « گرچه مصيبت امام حسين عليه السلام بر من سخت است ، ولى خدا را شكر كه اگر خودم نتوانستم او را يارى و همراهى كنم ، دو فرزندم ياور و همراه آن حضرت بودند . « 1 »
ج - كربلا
مهمترين فراز زندگى حضرت زينب ، واقعهء كربلا و اتفاقات بعد از آن است .
گفته اند : حضرت امير عليه السلام در موقع ازدواجِ دخترش با عبدالله ، در ضمن عقد ، شرط كرد كه هر گاه امام حسين عليه السلام خواست به سفرى برود ، عبدالله مانع همراهى زينب با او نشود . از اين رو ، وقتى امام به سوى مكه حركت كرد و عبدالله از انصراف اباعبدالله عليه السلام مأيوس شد ، محمّد وعون را به همراه مادر خود ، در ركاب آن حضرت روانه كرد .
كاروان از مدينه به مكه و سپس به كربلا آمد . روز عاشورا درگيرى حق
هامش
( 1 ) - زينب كبرى ، فيض الاسلام ، ص 112 .