اميد است ، پروردگار او اگر شما را طلاق دهد ، همسرانى بهتر از شما روزىاش كند ، همسرانى مسلمان ، مؤمن ، ملازم بندگى و خشوع ، توبه كننده ، عابد و روزه دار ، بيوه يا دوشيزه . « 1 » » از دقت و توجه در اين آيات ، نتيجه گرفته مىشود كه آن دو زن ، پيامبر را آزرده و بر او سخت گرفته اند ، بطورى كه خداوند آنها را تهديد كرده كه اگر شما عليه او دست به دست هم دهيد ، من خود پشتيبان اويم و جبرئيل و صالح مؤمنان و ملائكه نيز پشتيبان اويند . بعد آنها را تهديد به طلاق و جايگزين كردن زنان نيكو كرده است . روايات شيعه و سنى در اين جهت متّفقاند كه آن دو زنى كه اين سوره در شأن آنها نازل شد ، حفصه و عايشه بودند .
حفصه
حفصه دختر عمر بن خطّاب ، خليفهء دوم ، در سال پنجم پيش از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله متولد شد .
در ابتدا به عقد خُنَيْس ، فرزند حُذافه سهمى درآمد . حفصه در مكه به اسلام ايمان آورد و با شوهرش به مدينه هجرت كرد . خنيس بعد از جنگ بدر بر اثر زخمى كه برداشت ، درگذشت و حفصه بيوه ماند . پدرش به منظور يافتن همسر جديد براى او به عثمان و ابوبكر پيشنهاد ازدواج با حفصه را داد ، ولى آنها جواب مساعد ندادند . او گله و شكايت آن دو را پيش پيامبر برد و حضرت باب گله وشكايت را بست و با حفصه ازدواج كرد . « 2 »
هامش
( 1 ) - همان ، آيهء 5 .
( 2 ) - با استفاده از نقش عايشه در تاريخ اسلام ، ج 1 ، ص 56 ، به نقل از اصابه ، استيعاب و طبقات ، ترجمه حفصه .