تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — صفحة 23

مساهمون:

ص٢٣

درس اوّل : حضرت على ( ع ) در دوران رسالت

نخستين پيشواى شيعيان و جانشين و خليفهء بلافصل پيامبر گرامى اسلام در روز جمعه ، سيزدهم رجب ، سال سىام عام‌الفيل در درون كعبه ديده به جهان گشود . « 1 » نام مباركش « على » ، مشهورترين كنيه‌اش « ابوالحسن » « 2 » و معروف‌ترين لقبش « اميرالمؤمنين » است . « 3 » پدر بزرگوارش « عمران » مكنّى به ابوطالب فرزند عبدالمطلّب ، فرزند هاشم ، فرزند عبد مناف و مادر گرامىاش « فاطمه بنت اسد » فرزند هاشم ، فرزند عبد مناف بود . وى علاوه بر آنكه مادر حضرت على عليه السلام بود ، سِمَت مادرى براى رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز داشت و آن حضرت در دامن پاك آن بانوى پرهيزكار نشو و نما كرد . او در رديف پيشگامان در اسلام و ايمان به رسول خدا صلى الله عليه و آله بود و همراه دختر پيامبر صلى الله عليه و آله و فرزندش امير مؤمنان عليه السلام به مدينه هجرت كرد . هنگامىكه اين بانوى بزرگوار درگذشت ، رسول خدا صلى الله عليه و آله او را در پيراهن مخصوص خود كفن كرد . و پيش از آنكه وى را در قبر گذارَد ، خود در قبر او خوابيد تا به بركت وجود او از فشار قبر در امان باشد ، و چون او را در قبر نهاد اقرار به ولايت فرزندش ، امير مؤمنان عليه السلام را به وى تلقين كرد . همهء اينها بدين جهت

هامش
( 1 ) - ارشاد ، ص 9 ؛ بحارالانوار ، ج 35 ، ص 5 ؛ كشف‌الغمه ، ج 1 ، ص 59 و اعلام الورى ، ص 159 . موضوع ولادت امام‌على عليه السلام در درون كعبه را علاوه بر مورخان و محدثان شيعه عده‌اى از مورخان و محدثان اهل سنّت نيز ذكر كرده‌اند . براى آگاهى بيشتر از نظرات آنان ، به مروج الذهب ، ج 2 ، ص 249 ؛ مستدرك حاكم ، ج 2 ، ص 283 و نيز الغدير ، ج 4 ، ص 21 - 23 رجوع كنيد .
( 2 ) - كنيه‌هاى ديگرى نيز براى آن حضرت ذكر شده است ، از جمله : « ابوالحسين » ، « ابوالسبطين » ، « ابوالريحانتين » و « ابوتراب » ( ر . ك : اعلام‌الورى ، ص 160 )
( 3 ) - القاب فراوان ديگرى براى آن حضرت نقل شده است ، از جمله : « سيّد المسلمين » ، « امام المتقين » ، « قائد الغُرِّ المحجَّلين » ، « سيّد الاوصياء » ، « سيد العرب » ، « صدّيق » ، « فاروق » ، « يعسوب الدّين » ، « وصىّ » ، « ولىّ » ، « امين » ، « هادى » ، « مرتضى » ( ر . ك : اعلام الورى ، ص 160 ، ذخائر العقبى ، ص 56 و اميرالمؤمنين در عهد پيامبر صلى الله عليه و آله ، ص 42 - 48 )