گاه براى عبادت بدانجا مىرفت همراه آن حضرت بود : « وَ لَقَدْ كانَ يُجاوِرُ فى كُلِّ سَنَةٍ بِحِراءَ فَاراهُ وَ لا يَراهُ غَيْرى . » « 1 » او هر سال در حراء ( براى عبادت ) خلوت مىگزيد . من او را مىديدم و جز من كسى او را نمىديد . اين ارتباط معنوى ، با انتقال حضرت على عليه السلام به خانهء رسول خدا صلى الله عليه و آله در سنّ شش سالگى « 2 » كامل شد و آن گرامى از اين پس به‌طور مستقيم تحت تربيت حضرت محمّد صلى الله عليه و آله قرار گرفت .

على عليه السلام با آنكه هنوز نوجوان بود و سنّ وى از ده سال تجاوز نمىكرد به مرحله‌اى از بينش و آگاهى رسيده بود كه با اعلام پيامبرى حضرت محمّد صلى الله عليه و آله نخستين گرونده به آن گرامى بود . خود آن حضرت در اين باره فرموده است : « اللَّهُمَّ انّى اوَّلُ مَنْ انابَ وَ سَمِعَ وَ اجابَ ، لَمْ يَسْبِقْنى الّا رَسُول‌ُاللَّهِ صلى الله عليه و آله فِى الصَّلاةِ . » « 3 » خداوندا ! من نخستين كسى هستم كه به سوى تو بازگشت ، پيام تو را شنيد و ( به دعوت پيامبر تو ) پاسخ گفت ، جز رسول خدا صلى الله عليه و آله كسى در نماز بر من پيشى نگرفت . هنگامى كه آيه : « وَ انْذِرْ عَشيرَتَكَ الْاقْرَبينَ » « 4 » نازل شد ، على عليه السلام به فرمان رسول خدا صلى الله عليه و آله چهل تن از خويشان آن حضرت از جمله : ابو طالب ، عباس ، حمزه و ابو لهب ، عموهاى پيامبر صلى الله عليه و آله را به ميهمانى فراخواند . رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از صرف غذا فرمود : اى فرزندان عبدالمطلب ، در ميان جوانان عرب كسى را سراغ ندارم كه بهتر از آنچه من برايتان آورده‌ام ، آورده باشد . من براى شما خير و سعادت دو جهان را به ارمغان