در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى) — صفحة 98

در بعد كمّى نيز ادب بندگى ايجاب مىكرد شب و روز زهرا ( س ) صرف عبادت گردد و چنان براى نماز بر پاى خود بايستد كه پاهاى مباركش به رنج و درد افتد . « 1 » 2 . در برابر رسول اللَّه ( ص ) : در چشم و دل زهرا ( س ) هيچ كس به اندازهء رسول اللَّه ( ص ) جا نداشت . بدين جهت رفتار وى در برابر پدر رفتارى ويژه و بسيار مؤدّبانه بود . آن گاه كه رسول اللَّه ( ص ) پيش فاطمه ( س ) مىآمد ، تمام قد مىايستاد و مشتاقانه به استقبال پدر مىشتافت و بر دست او بوسه مىزد و عبا از دوشش گرفته ، نعلين او را به كنار مىگذاشت و آن گاه آن حضرت را در جاى خويش مىنشاند و خود ، مؤدب پيش رويش مىنشست وهرگاه پدر او را صدا مىكرد ، ندايش را با « لبيك ، لبيك » پاسخ مىداد . « 2 » او هميشه رسول خدا ( ص ) را « يا ابه » ( پدر جان ) مىخواند ، تا آيهء « لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً » « 3 » نازل شد . از آن پس فاطمه ( س ) پدر را « يا رسول اللَّه » خطاب مىكرد . چندين بار كه او را با اين لقب خواند ، پيامبر ( ص ) جواب نگفت و رو برگرداند ؛ سپس فرمود : « فاطمه جان ! اين آيه دربارهء تو و فرزندانت نازل نشده است ، تو از منى و من از تو هستم . . . . دختركم مرا همان پدرجان صدا كن كه اين گونه ، محبوب من و مرضّى خدا است . » « 4 » 3 . در برابر همسر : زهرا ( س ) براى همسرش احترامى خاصّ قائل بود و با