تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى) — صفحة 95

مساهمون:

ص٩٥

فصل يازدهم : ادب ، وقار و مهربانى

ادب ، وقار و مهربانى از صفات بارز و پسنديدهء اخلاقى به شمار مىروند كه در حوزهء اخلاق اجتماعى و در بعد روابط انسان با ديگران و حوادث و رخدادهاى پيرامونى خود در گفتار و رفتار فردى تجلى مىيابند و نشانهء كمال و آراستگى انسان‌اند . هر يك از سه خصلت اخلاقى ياد شده در اسلام و آموزه‌هاى دينى از ارزش و جايگاهى ويژه برخوردار است كه به نمونه‌هايى از آن اشاره مىشود .

الف . ادب

امير مؤمنان ( ع ) : « الْادَبُ كَمالُ الرَّجُلِ ، « 1 » ادب كمال آدمى است . » و نيز از آن حضرت : « عَقْلُ الْمَرءِ نِظامُهُ وَ ادَبُهُ قِوامُهُ ؛ « 2 » خرد آدمى موجب سامان يافتن وى و ادبش مايهء قوام واستوارى او است . »

ب . وقار

رسول اللَّه ( ص ) : لَيْسَ البِرُّ فى حُسْنِ الِلّباسِ و الزِّىِّ ولكِنَّ الْبِرَّ فِى السَّكينةِ وَ الْوَقارِ ؛ « 3 » نيكى و صلاح به نيكويى لباس و هيئت ظاهرى نيست ، بلكه به متانت و وقار است . »

هامش
( 1 ) . ميزان الحكمه ، ج 1 ، ص 92 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان ، ج 14 ، ص 6972 .
در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى) — صفحة 95 | على رفيعى