در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى) — صفحة 79

روح حساس و سرشار از عاطفهء تازه مولود بيت نبوّت ، حضرت فاطمه ( س ) اثر گذار بود ؛ چه آنكه بر اساس نظريّهء دانشمندان علوم تربيتى ، محيط زندگى و رشد كودك و افكار و احساسات پدر و مادر در روحيات و شكل‌گيرى شخصيت كودك ، موثر است . رخداد شعب ابىطالب و محاصرهء اقتصادى ، اجتماعى پيامبر ( ص ) و بنى هاشم و بنىمطلّب از سوى قريش در مدت سه سال و سختيهايى كه رسول خدا ( ص ) و همراهان آن حضرت در اين مدت متحمل شدند بر مصائب زهرا ( س ) افزود و او در كنار پدر و مادرش اين همه دشوارى و رنج را تحمل كرد و شايد در همانجا از شير مادر باز گرفته شد و در آن درّهء سوزان ، راه رفتن آموخت و در ميان فريادها ، ناله‌ها و استغاثه‌هاى كودكان گرسنه ، لب به سخن گشود . گويى دست تقدير ، اين حوادث غمبار را فراروى پارهء تن رسول خدا ( ص ) به نمايش گذاشته است تا ظرف وجودى او را براى تحمل زندگى دشوارتر و شرايط بحرانىترى آماده كند . جز تلخيها و مرارتها ، رخدادهاى ناگوار ديگرى نيز در دوران سيزده سالهء مكه پيش آمد كه روح حساس فاطمه ( س ) را افسرده و جوانه‌هاى اميد را در دلش پژمرده ساخت ، از آن جمله مىتوان مرگ مادرش خديجه و عموى بزرگوار پدرش ، حضرت ابوطالب ؛ دويارمهربان و حامى دلسوز رسول خدا ( ص ) را در سال دهم بعثت نام برد . فقدان اين دو شخصيت بزرگ براى مسلمانان به ويژه پيامبر ( ص ) به قدرى سنگين و غمبار بود كه حضرتش آن سال را « عام‌الحزن » نام نهاد « 1 » و از آن پس با دشواريها و محدوديتهاى بيش‌ترى از سوى قريش مواجه شد كه تنها صبر و بردبارى فاطمه ( س ) و دستهاى نوازشگر او در اين زمينه چاره‌ساز بود .