جلوه اى از حكومت علوى (فارسى) — صفحة 154

2 - شيوهء ديگر حكومتى اميرمؤمنان عليه السلام قاطعيت در برخورد با آشوبگران داخلى بود آن حضرت وقتى ديد جان و مال مسلمانان دستخوش هواها و هوس‌هاى فتنه‌گران قرار گرفته و درصدد براندازى حكومت اسلامى هستند ، ابتدا آنان را نصيحت و ارشاد كرد و وقتى نپذيرفتند با قاطعيت تمام ، جلوى آنها ايستاد . او در عظمت فرونشاندن فتنهء خوارج كه با حربهء ديانت و تقدس رو در روى حكومت عدل آن حضرت ايستادند ، فرمود : « اين من بودم كه چشم فتنه را كور كردم و جز من كسى جرأت اين كار را نداشت . . . » « 1 » 3 - همان گونه كه اشاره شد جنگ‌هاى اميرمؤمنان عليه السلام به انگيزهء دفع فتنه و اعتلاى اسلام بود ، نه قدرت‌طلبى و كشورگشايى ؛ از اين رو آن حضرت به سربازان خود مىفرمود : شما آغازگر جنگ نباشيد . خود آن حضرت نيز پيش از شروع جنگ با نامه و سخنرانى و پيام ، مخالفان را به حق دعوت مىكرد . 4 - اميرمؤمنان عليه السلام از روش‌هاى غيرانسانى مانند بستن آب و كشتن اسيران و مثله كردن كشته‌ها و سوزاندن درختان و زراعت‌ها و آزار و اذيّت زنان و كودكان و سالخوردگان دورى مىكرد و به نيروهاى خود نيز توصيه مىكرد كه از انجام اين امور خوددارى كنند . 5 - على عليه السلام در جبهه‌هاى جنگ ، خود پيشاپيش سپاه بود و با خطبه‌هاى حماسى و آيات جهاد و اشعار ، روحيهء سربازان را تقويت مىكرد و شعارهايش نيز توأم با عمل بود . « 2 »