اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — صفحة 68

الف - مسيح ، چنان كه پيشتر گفتيم مأخوذ از ماشِيحَ است كه واژهء عبرى وبه معناى مسح وتدهين شده مىباشد ؛ زيرا يهوديان بر أساس يك سنّت ديرينه ، رهبران بزرگ سياسي - اجتماعي وسلاطين را طىّ مراسمى با روغنى مقّدس ، مسح مىكرده‌اند ، « 1 » تا به اين وسيله ، آنان تقدّس وحرمتي والا يافته وواجب الإطاعة گردند . امّا حضرت عيسى ( ع ) را مجازاً مسيح خوانده‌اند ؛ زيرا توسط كسى با روغن ، مسح نشده بود . « 2 » ب - مسيح ( ماشيح ) به معناى ناجى ( نجات دهنده ) است ؛ زيرا كه آمدنش را پيامبران بني إسرائيل به ويژه حضرت يحيى ( ع ) « 3 » به ملت يهود ، نويد مىدادند ، هر چند بعد از ظهور به مخالفت ودشمنى با آن حضرت پرداخته ، وپيامبرىاش را از أساس مورد انكار قرار دادند . ولى به عقيدهء مسيحيان حضرت عيسى ( ع ) همان « مسيح موعود » است . چنان كه در إنجيل يوحنّا ( باب 4 ، جملات 42 - 43 ) آمده : « . . زيرا خود شنيده ودانسته‌ايم كه أو در حقيقت ، مسيح ونجات دهندهء عالَم است » . بنابراين ، روشن شد كه در مركز آيين مسيحيّت « شخصيّت بنيانگذار آن ، عيسى ( ع ) قرار دارد واين دين با نام وألقاب أو در جهان ، شناخته شده است . چنان كه أسامي وعناوين اين دين از قبيل : مسيحيّت ، دين عيسى ، دين مسيح ، كيش نصارا وغير آن ونيز ألقاب مربوط به پيروان آن ، مانند عيسويان ، مسيحيان ، نصارايا نصرانيان ونظاير آن همگى بر اين حقيقت ، گواهى مىدهند . همچنان كه مبدأ ومبناى تاريخي مسيحيّت ومسيحيان نيز ميلاد حضرت عيسى مسيح ( ع ) قرار گرفته است ، كه اين‌ها را بايد از ويژگىهاى اين آيين دانست . امّا علّت اين كه آيين مسيحيّت را « كيش نصارا يا نصراني » « 4 » گويند ، يكى آن است كه چون