بديهي است كه شيعه « 1 » در اين مطلب با آنان موافق است ؛ فقط علاوة بر آن به موجب حديث ثقلين ، منزلت « 2 » ، سفينة « 3 » وغير اينها « 4 » به ولايت وامامت عترت پيامبر نيز معتقد وملتزم است . پس اگر گفته شود گروه رستگار ، أهل سنت هستند شيعه نيز در گروه رستگار قرار مىگيرد ، زيرا در أصول وفروع با آنان موافق است واز معيار رستگارى آنان بهره‌مند است در حالي كه عكس اين مطلب تمام نيست . علاوة بر آن ، گفتن اينكه أهل سنت گروه رستگار هستند ، مستلزم اين است كه همهء فرقه‌ها يا بيشتر آنان رستگار باشند در حالي كه حديث پيامبر صلى الله عليه وآله از ميان هفتاد وسه فرقه فقط يك دسته وگروه را أهل نجات معرفى مىكند واين خود بيانگر كافى نبودن معيار رستگارى أهل سنت نيز هست . بنابراين آنها كه سنت پيامبر را فقط از مكتب أهل بيت فراگيرند نجاتشان قطعي ومورد اتفاق است ولى نجات غير آنان اين چنين نيست . نتيجة اينكه اسلام ناب محمدي صلى الله عليه وآله مساوى با پيروى از قرآن وعترت است وگروه رستگار آنانند كه در معارف ديني ومسائل فقهى به جاى استناد به احاديثى كه أمثال أبو هريرة ، معاوية ، عكرمة ، مقاتل ، مجاهد و . . . نقل مىكنند به سخنان علي عليه السلام وذريه‌اش وآنچه از پيامبر نقل مىكنند استناد نمايند . « 5 »