فصل چهارم : زرتشت
پيشينه
آيين « زرتشت » يا « زردشت » كه به آن « دين مَزْدَيَسْنى » يا خدا پرستى نيز مىگويند ، به نام پيشواى آن ، « زرتشت » يا زردشت خوانده مىشود . اين دين يكى از دينهاى كهن إيران باستان است ؛ ودر تقسيم بندى أديان ، به لحاظ اين كه هنوز پيروانى داشته واز معتقدات ديني آن ، حمايت وپيروى مىشود ، از أديان زندهء جهان به شمار مىرود . همچنين اين دين ، صرف نظر از دخل وتصرفها ونيز تغييراتى كه طىّ قرون متمادى در آن صورت گرفته است ، جزو أديان توحيدي شمرده مىشود ودر قرآن كريم ، با عنوان آيين « مجوس » « 1 » به همراه ساير أديان توحيدي يعنى اسلام ، يهود ، مسيحيّت وصابئان از آن ياد شده است . « 2 » بر اين أساس ، پيروان آيين زرتشت نيز أهل كتاب ، قلمداد مىشوند ؛ چون داراى پيامبر وكتاب ديني مىباشند . در روايات اسلامى هم زرتشتيان همان مجوس ، ناميده شدند وبا آنان مانند أهل كتاب ، معامله شده است . چنان كه رسول خدا ( ص ) نيز از زرتشتيان ، جزيه مىگرفت . « 3 »