بررسى مذاهب و فرق (فارسى) — صفحة 130

نيز على عليه السلام فرموده : دو نفر دربارهء من به هلاكت رسيدند : دوست افراطگر و غالى و دشمن كينه‌توز . « 1 » عبدالرحمان بن كثير مىگويد امام صادق عليه السلام به اصحابش مىفرمود : خدا مغيره را لعنت كند و لعنت كند آن زن يهودى را كه وى نزد او مىرفت و سحر و شعبده‌بازى را از او ياد مىگرفت . همانا مغيره بر پدرم دروغ مىبست و خداوند ايمان را از او سلب نمود . . . سوگند به خدا ، ما بندهء آن كسى هستيم كه ما را آفريده و برگزيده است . توانايى نداريم ( بىاذن او ) ضررى را از خود دفع كرده يا سودى به دست آوريم « 2 » . . . . سُدَير مىگويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم عده‌اى گمان مىكنند شما خدا هستيد . . . فرمود : اى سدير ! گوشم ، چشمم ، مو و پوستم ، گوشت و خونم از اين‌گونه افراد بيزار است . خدا و رسولش از آنان بيزار باشند ، اينان بر دين من و پدرانم نيستند . . . . سدير مىگويد : گفتم : فدايت شوم شما چه مقامى داريد ؟ فرمود : ما خزينه‌هاى علم الهى و بيانگر وحى هستيم . ما افراد معصوميم . خداوند به اطاعت ما فرمان داده و از نافرمانى ما نهى كرده‌است . ما حجت رساىالهى در روى زمين هستيم . « 3 » حنان بن سدير مىگويد : امام صادق عليه السلام فرمود : لعنت خدا و فرشتگان و همهء مردم بر ابوالخطاب و يارانش باد ! خدا را گواه مىگيرم كه او كافر ، تبهكار و مشرك بود . او صبح و شب در شديدترين عذاب با فرعون محشور است . « 4 » ضرورى است به اين مطلب توجه كنيم كه فضايل و كمالات ائمه عليهم السلام آن‌گونه كه