خلاصه
منبع به معناى سرچشمه و مصدر است . منابع قانونگذارى در اسلام به دو دستهء اصلى و فرعى تقسيم مىشوند . منابع اصلى ، كتاب ، سنت و عقل و منابع فرعى اجماع ، شهرت ، سيرهء متشرعه ، بناى عقلا وعرف است .
منطور از كتاب ، قرآن است كه توسط وحى بر پيامبر اسلام ( ص ) نازل شده است . سنت ، گفتار ، كردار و تقرير معصوم است ، تقرير ، امضا و تصويب عملى ، فعل يا عقيدهاى از سوى معصوم است .
قوانين اسلام بردو گونه است : ثابت و متغير .
قوانين ثابت با توجه به واقعيت و فطرت انسانى وضع شده و براى هميشه غير قابل تغييرند ، ولى قوانين متغير كه جنبه ديناميك قانونگذارى اسلامى است ، براساس نيازهاى زمان ، توسط ولى امر وضع مى شوند و نبايد با اصول ثابت مخالف باشند .
محدودهء قوانين متغير عبارت است از : دايرهء مباحات ، اختيارات ويژه ولىّ امر ، موارد ضرورت و مصلحت و موضوعات جديد .
نظام سياسى اجتماعى اسلام (فارسى) — صفحة 77
مساهمون: قدرت اللّه بهرامى
ص٧٧