هر چند جايگاه نيروهاى مسلح در قانون اساسى به دنبال بحث قوه مجريه آمده ، ليكن قوهء مجريه ، حق امر و نهى به نيروهاى مسلح را ندارد . در قانون اساسى فرماندهى آنها به مقام معظم رهبرى واگذار شده است .
با توجه به كلى گويى و اختصار كه از خصايص قانون اساسى است در نظر گرفتن يك بحث جداگانه با 9 اصل و از همه مهمتر ، سپردن فرماندهى كل نيروهاى مسلح به رهبرى ، بيانگر اهميت بسيار زياد نيروهاى مسلح از نظر قانون اساسى است . به عبارت ديگر ، نقش رهبرى در كليهء امور مملكت ، هدايتگرى است و تنها در مورد نيروهاى مسلح ضمن هدايت ، نقش اجرايى و فرماندهى نيز دارد ؛ يعنى كليهء نيروهاى مسلح با سازمانها و اركانش بطور مستقيم با نظر رهبرى انجام وظيفه مىكنند . « 1 »
اهداف و وظايف نيروهاى مسلح جمهورى اسلامى ايران
الف - حفظ استقلال و تماميت ارضى كشور
پاسدارى از استقلال و تماميت ارضى كشور و حفظ نظام جمهورى اسلامى از اهداف متعالى حكومت اسلامى است كه به عهده آحاد ملت گذاشته شده است . با اين حال ، قانون اساسى ايران بطور مشخص اين وظيفه را به دوش ارتش گذاشته تا براساس ضوابط مقرر انجام وظيفه كند . « ارتش جمهورى اسلامى ايران پاسدارى از استقلال و تماميت ارضى و نظام جمهورى اسلامى ايران را بر عهده دارد . » « 2 » ارتش براى انجام اين مأموريت مهم ، موظف است مردم را براى دفاع مسلحانه از كشور و نظام جمهورى اسلامى در چارچوب قانون خدمت وظيفهء عمومى ، بسيج نمايد . « 3 » سپاه نيز موظف است كه در مواقع لزوم همكارى لازم را با ارتش در جهت پاسدارى از استقلال و تماميت ارضى و نظام جمهورى اسلامى بنمايد . « 4 »
هامش
( 1 ) - فقه سياسى ، عباسعلى عميد زنجانى ، ج 1 ، ص 482 .
( 2 ) - قانون اساسى ، اصل 143 .
( 3 ) - ر . ك ، قانون ارتش ، ماده 7 بند ز .
( 4 ) - ر . ك ، اساسنامه سپاه ، 1361 ، فصل دوم ، ماده 7 .