نيروهاى مسلح اسلامى رابطهء ويژه‌اى با ولايت فقيه دارند كه تنها در اطاعت از مقام سياسى يا نظامى برتر به عنوان « فرماندهى كل نيروهاى مسلح خلاصه نمىشود ، بلكه اطاعت از ولىفقيه در زمان غيبت را « واجب دينى » تلقى كرده و رابطه قلبى و عشق به رهبر را پديد مىآورد . اين دلبستگى و عشق ، منشأ بسيارى از فداكاريها و جانبازيها شده ، و باعث وحدت و يكدلى در نيروهاى مسلح مىگردد . « 2 » در قانون ارتش آمده است : « نيروهاى مسلح تحت فرمان فرماندهى كل بوده و اصل وحدت فرماندهى در تمامى رده‌هاى آن حاكم مىباشد . . . دستورفرمانده در صورتى كه مغاير با دستورات مسلم شرع ، فرمانهاى فرمانده كل و . . . نباشد لازم‌الاجرا است . پرسنل نيروهاى مسلح در خط سياسى مقام رهبرى بوده و وابستگى آنها در تشكّلهاى سياسى با توجه به فرمان مقام رهبرى مطلقاً ممنوع مىباشد . » « 3 » اين اصل از يك طرف باعث ايجاد انضباط و جلوگيرى از تشتت و پراكندگى امور شده و از طرف ديگر باعث مىشود تا مقام رهبرى نظرات خود را از طريق پيامهاى عمومى به صفوف مختلف نيروهاى مسلح برساند . « 4 »