درس سيزدهم : اسلام و روابط بينالملل
حكومت اسلامى به حكم ضرورت و تكليف ، بايد با دولتها و ملتهاى ديگرى روابط سياسى ، اقتصادى ، فرهنگى و نظامى داشته باشد . در مقابل ، كشورهاى ديگر نيز به برقرارى روابط با حكومت اسلامى خواهند پرداخت . اسلام براى تحقق اهداف مهم خود وايجاد روابطى عادلانه و منطقى و دور از هر گونه استعمار و استثمار ، دستورات صريح و روشنى دارد كه به بررسى مهمترين آنها مىپردازيم .
1 - همزيستى مسالمت آميز
همزيستى مسالمت آميز به شيوه مناسبات بين كشورهايى كه داراى نظامهاى سياسى اجتماعى مختلف هستند ، اطلاق شده است و منظور از آن رعايت اصول حق حاكميت ، برابرى حقوق ، مصونيت ، تماميت ارضى ، عدم مداخله در امور داخلى كشورها و حل اختلافات از طريق عدم توسل به زور مىباشد . « 1 » اسلام در روابط بين المللى خود ، اصل همزيستى مسالمت آميز را به عنوان نخستين و مهمترين اصل حاكم عرضه داشته « 2 » و سياست صلح جويانه را هميشه به پيروان خود توصيه كرده است ، چنان كه مقتضاى فطرت انسان نيز برخورد مسالمت آميز ديگران بااوست . دراينجابه برخى از دستورات مهم اسلام براى تأمين همزيستى مسالمت آميز اشاره مىشود .
هامش
( 1 ) - فرهنگ علوم سياسى ، على آقا بخشى ، ص 92 و 193 ، انتشارات تندر 1364 .
( 2 ) - حقوق بين المللاسلامى ، سيد خليل خليليان ، ج 1 ، ص 206 ، دفتر نشر فرهنگ اسلامى ، 1362 .